GRODZISKO (część W) STANOWISKO 3

W latach 2001–2002 w kilku miejscach rozpoznano również stratygrafię kulturową zachodniej części cypla grodowego, przebadanego w trakcie wcześniejszych badań w minimalnym zakresie (ryc. 1–2). Zarejestrowano złożony układ nawarstwień kulturowych sięgających do głębokości 4 metrów. Liniowo wzdłuż zachodniej krawędzi cypla usytuowana była zabudowa oddzielona od krawędzi niewidocznym obecnie w terenie wałem. W obrębie nawarstwień stwierdzono kilka poziomów użytkowania tej strefy datowanych od X do 1. ćw. XIII w. Najstarszy poziom łączyć należy z fragmentarycznie przebadanymi półziemiankami z 2. połowy X – X/XI w.; w rzucie były regularnie czworokątne o szerokości 4-5 metrów i zagłębione w piaszczystym podłożu około 1 m. Na reliktach tej zabudowy (ob. 48/01; 1050±70 BP) odsłonięto warstwę spalenizny z negatywem belki stanowiącą zapewne pozostałość młodszego budynku naziemnego w konstrukcji zrębowej (ob. 45/01). Nad nim odsłonięto pozostałości co najmniej dwóch młodszych poziomów z reliktami budynków naziemnych datowanych na 2. poł. XI – XI/XII w. i 1. poł. XII w. Najlepiej zachowane pozostałości zabudowy uchwycono wykopie 33/01, gdzie odsłonięto narożnik chaty zrębowej z regularnie czworokątnym paleniskiem kamiennym o wymiarach 1,1, x 1,1 m. Młodsze poziomy użytkowe w strefie przywałowej – reprezentowane przez warstwę spalenizny z węglami drzewnymi i paleniskiem kamiennym – związane były z XII i 1. ćwierć XIII w. Najmłodszy etap użytkowania tej części majdanu wyznaczają obiekty (ob. 1-4/01) odkryte bezpośrednio pod humusem o trudnej do określenia funkcji; dwa z nich mogły pełnić funkcję pieca (ob. 2 i 4/01) Z wewnętrznym skłonem wału należy łączyć wyklinowujące się w kierunku środka majdanu warstwy o charakterze demolacyjno-rumowiskowym związane. Jego istnienie w tym miejscu powinno być jednak zweryfikowane w trakcie dalszych badań.

Odmienną sytuację stratygraficzną stwierdzono natomiast w wykopach 31, 32, 34 i 36/01, położonych bliżej środkowej partii majdanu. Bezpośrednio pod humusem wyróżniono 17 obiektów o zróżnicowanej chronologii i funkcji (ryc. 3) oraz rów/fosę (ob. 22/01) o U-kształtnym profilu i głębokości około 125 cm, dzielącym wzdłuż linii E-W majdan grodziska na dwie części (2. poł. X-pocz. XI w.). Z tym samym horyzontem czasowym związana jest także jama magazynowa o regularnie owalnym rzucie i beczkowatym profilu ze ściankami wykładanymi plecionką (ob. 19/01; 1090±60 BP, 1100±60BP). Niewykluczone, że identyczne przeznaczenie mógł mieć fragmentarycznie zadokumentowany obiekt 20/01. Młodsze etapy zabudowy (XII – 1. ćw. XIII w.) reprezentował zespół 18 jam zlokalizowanych po obu stronach rowu, niektóre z nich naruszały jego strukturę (obiekty 14-16, 18, 21-32/01).